MyriadStars Network 2016 Logo banner
Featured Services

R&D, Right Tool Identification & Provision, Right Skilling are some of our well-proven services.

*******************************

Careers in Training & Development

-Click here to visit our Durmukha Maargasira Maasa page

-Click here to visit our Myriad Stars Network Shares page link

Click here to go to our Durmukha Maargasira Maasa page

*******************************

Opportunities in Public Sector
Awaited ******************
Our IT Solutions

ExcelON class

- FirstEdge

- IGURU

- Estein's Tutor

Tracker subclass

- DAK Tracker

- Consultancy Work Tracker

- Agile Song Manager 2013

SmarTEST class

- OnlineTestEngine

- RRB Mockup

- TMI Jobs

- WhoAmI

TAPME-in-TAME class

- School Manager

- Gym Manager

- Talent Acquisition Pipeline Manager for Enterprises

- Talent Alignment Pipeline Manager for Earth

- Juvenile Manager 2013

CRM-in-TAME class

- Requirements Management - Basic

- Temple-based Eco System

 

Home - Blogs 2017

హరి నామ సంకీర్తనం - ప్రశాంత చిత్తానికి ఆవిష్కారం
________________________________________

3rd Sept 2017

నేను ఎక్కువగా ఆన్లైన్ లో పని చేసుకుని ఇంటి పట్టున ఉంటూ గత ౬-౭ సంవత్సరాలుగా ఉంటూ వస్తున్నాను. నా సమయం లో ౯౦ శాతానికి పైగా నాతొ నేనే గడుపుకునే దాన్ని. పని విషయం లో ఏంటో ఆలోచన చేయవలసి వస్తుంది. అటువంటప్పుడు మానసిక అలసట సహజం. ఆ సమయం లో మా లొకాలిటీ లో ఒక చక్కటి స్నేహం కోసం ఎదురు చూడసాగాను.

మా ఆన్లైన్ ప్రపంచం లోనే డేటింగ్ అనీ, ఫోన్లు చేసి మాట్లాడేందుకు మంచి మగ స్నేహితులు దొరుకుతారని చెప్పే మెసేజ్ లు, వెబ్సైట్ చాలానే కనపడేవి. అవి ఏవీ నాకు సరిపడవని కొంత ప్రయత్నించాకే తెలుసుకున్నాను. వారంతా మొదటగా సెక్స్ గురించి ఎందుకు మాట్లాడతారో నాకు అస్సలు అర్ధం అయ్యేది కాదు. ఏమైనా అంటే ఏమీ పరిచయం లేని ఒక ఆడా మగా మనుషులు మాట్లాడుకునేందుకు ఇంకేమి విషయాలు ఉంటాయి అంటారు. ఇది భారత దేశం. పెళ్లి చూపులలో కూడా సెక్స్ ప్రసక్తి తీసుకు రాని దేశం. అంటే పెద్దవాళ్ళం అయ్యాము కదా అని స్వాతంత్రం ప్రకటించుకుని ఇలా సెక్స్ గురించి డైరెక్ట్ గా మాట్లాడచ్చు అనుకుంటున్నారేమో వీళ్ళు అనిపించేది.

అటువంటి సమయం లో నాకు మా దగ్గర కమ్యూనిటీ సెంటర్ లో హరే కృష్ణ గ్రూప్ వాళ్ళు ప్రతి వారం భజన చేస్తున్నారని తెలిసింది. ఎలావుంటుందో అనుకుంటూ నే అక్కడికి వెళ్లాను. మొదటి సారి చాలా నార్మల్ గా ఉన్నట్టు అనిపించింది. మనం కూడా గొంతు కలిపి పాడటానికి అవకాశం వస్తే నేను అందిపుచ్చు కోవటానికే ముందు వుంటాను. అందుకని రెండవ సారి వెళ్లాను. కొంత శ్రావ్యం గా వినిపించింది. అన్నిటికంటే చివరిలో హారతి ఇచ్చేటప్పుడు చేతులు ఎత్తి కొద్దిగా ఊగుతూ దేవుడిని వేడుకుంటున్నట్టుగా వుండే ఆ సమయం చాలా నచ్చింది. అందుకని మళ్ళీ మళ్ళీ వెళ్ళటం మొదలు పెట్టాను.

మన మామూలు జీవితం లో ఎంతగా దేవుడిని ప్రార్ధించినా ఇలా సరెండర్ అయ్యే పోజ్ లోకి మాత్రం వెళ్ళం కదా. నాకు అది క్రికెట్ ఆడేవాళ్లు ఫోర్, సిక్సర్ కొట్టినప్పుడు ఎంత ఆనందిస్తారో అంత ఆనందం కలిగించే ముహూర్తం అనిపించేది. ఇంట్లో మీరూ అలా చేసి చూడండి - అంటే అర చేతులు తెరిచి చేతులు పూర్తిగా ఎత్తేసి ఆకాశం లోకి దేవుణ్ణి వెదుకు తున్నట్టు చూడండి - ఎంత ఆనందం గా ఉంటుందో మీకు తెలుస్తుంది.

కొంత సమయం హరే కృష్ణ గ్రూప్ భగవద్గీత ని వివరించటం, తర్వాత ప్రసాదం పెట్టటం లాంటి కార్యక్రమాలు పెట్టి వచ్చిన వారిలో సంఘీ భావం పెరిగేట్టు చేసేవారు. అలా కొన్ని సార్లు వెళ్ళాక నేను వెదుకుతున్న నా గ్రూప్ నాకు దొరికినట్టు అనిపించింది. ఇందులో ఆడ, మగా అన్ని వయస్సుల వారు వున్నారు.

కాల క్రమేణా ఈ హరే కృష్ణ గ్రూప్ ఎన్నో మార్పులు జరుపుకుంటూ ప్రార్ధన స్థలం మారుస్తూ శిష్యులని ఆకట్టుకోవటానికి ప్రయత్నాలు చేస్తోంది. వేంకటేశుని గుడిలో జరిగే పల్లకి సేవ లో ఆయన పల్లకీ ముందు నాదస్వరం టీం తో పోటీ పడుతూ, మైక్ పెట్టుకుని పాడినా కూడా వాళ్ళ మ్యూజిక్ వాల్యూం స్థాయి ని అధిగమించలేమని తెలిసినా ఆ స్వామి సేవలో నే ఆనందం వుంది అనుకుంటూ వారి పల్లకి ముందు పరిక్రమ సేవ చేస్తోంది.

ఒక నిబద్ధత తో క్రమం తప్పకుండా ఏకాగ్ర చిత్తం తో సేవ చేసే వారు కనీసం ౧౦ మంది ఉంటే ఏ గ్రూప్ అయినా నిలదొక్కుకోగలదు. దీనిని నిర్వహించే గురువు, వారి సతీమణి, అబ్బాయి, అమ్మాయి (వీరంతా ఒక పరివారం ) గురించి రెండు మాటలు తప్పక చెప్పాలి - చిన్న వయస్సు లో (ముప్పై లలో ఉంటుంది వారి వయస్సు ) మూడు ఏళ్ల అబ్బాయి, ఏడాది వయస్సు అమ్మాయి ని తీసుకుని ఆ దంపతులు మద్దెల, చిరుతలు తెచ్చి మైక్ ముంది కూర్చుని భజన చేయటం ఎంతో ముచ్చట గా ఉంటుంది నాకైతే. వారి అబ్బాయి కూడా సన్నటి గొంతు తో మాకు లీడ్ సింగర్ గా అప్పుడప్పుడు చేసే భజనలు మమ్మల్నందరిని ఆకర్షిస్తాయనటం లో అతి శయోక్తి లేదు.

వారికి తెలిసినట్టుగా భగవద్గిత ని చర్చించే తీరులోనూ నేను వారి లాజిక్ ని పెద్దగా వొప్పుకోలేక పోయినా వారిని అభినందించకుండా ఉండలేకపోతున్నాను. వచ్చిన వారిలో చాలామంది వారి చర్చని ఆస్వాదిస్తూ ఎంతో ఆనందిస్తారు. ఈ సామూహిక సద్భావము వారికి చక్కటి ఆశీస్సులని అందిస్తుంది.

కలియుగం లో ఆ పరమాత్మ సాన్నిధ్యాన్ని పొందాలంటే సంకీర్తన ఒక్కటే మార్గం అని మన ఋషులు ఎప్పుడో చెప్పారుట. మరి నాకు ఆ అవకాశం వచ్చినట్టేనని నేను తలుస్తూ మీరు కూడా ప్రశాంత చిత్తాన్ని పొందాలి అని కోరుకుంటూ సెలవు తీసుకుంటాను.

స్వస్తి.


-----------------------------------**************************-------------------------------------

సత్య సాయి నిగమాగమమ్ సిల్వర్ జూబిలీ ఉత్సవం

3rd Sept 2017

సత్య సాయి నిగమాగమమ్ సిల్వర్ జూబిలీ ఉత్సవం చూడటానికి వచ్చా ను. రామా చారి పాట జరుగుతోంది . పాట ని అలరిన్ప జేసే కళ బాగా తెలిసినవాడు కదా . ఎక్కువ శ్రమ లేకుండా ఆర్కెస్ట్రా సాయమ్తో సునాయాసంగా పాడేశాడు . ప్రేక్షకులు పెద్దవాళ్ళు చాలామంది వక్చారు. స్థిరంగా కుర్చీల్లో కూర్చుని ఆనందిస్తూ ఉత్సవాన్ని ఇంకా ఉత్సాహవంతమ్ చేస్తున్నారు . సత్య సాయి సమూహ భజన సమ్ప్రదాయ మ్ గొప్పదని నాకు అవగాహన వున్నది . ప్రస్తుతము మిగిలిన గాయక గాయని మణులు అంతా రాముడి మీద పాటలు పాడుతూ వున్నారు . రామ రామ రామ అనే పదమ్ వినటానికి ఎంతో హాయిగా వుంటుంది . వుఛరిస్తూ పాట లాగా పాడు కోవటానికి ఇంకా బావుంటాయి . చిన్న పిల్లల చేత అమ్మ వారి మీద పాడించారు . అపోలో ఆసుపత్రి డాక్టర్ శ్రీనాథ తన సతీమణి తో కలిసి చక్కని గీతాన్ని పాడారు . శివ అనే ఆర్టిస్ట్ రాముని అవతారం మీద వున్న చక్కటి సినీ గేయాన్ని అందించారు . రమ్య అనే యువతి ఒక సినీ గేయాన్ని కారవోకే సాయం తో పాడింది . 'పూజలు చేయ పూలు తెచ్చాను' అనే మరొక సినీ గీతాన్ని మరొక యువతి సహజ ధోరణిలో చాలామంది చక్కగా పాడి మెప్పించింది . 'రామం భజే ' అంటూ మరొక యువతి ఒక హిందీ గీతాన్ని లలిత గీతమ్ లా పాడి అలరించింది . 'నీ మధు మురళి గాన లీల ' అంటూ ఒక యువకుడు చక్కటి రాగాలాపనతో హిందూస్తానీ రాగ సమ్ప్రదాయంలో పాటని అలవోకగా పాడి ఆకట్టుకున్నాడు .

-----------------------------------**************************-------------------------------------

Tender for Durga mata Statue

31st Aug 2017

Those who are interested in knowing details of a tender released for this may write to board@msitsolutions.in; last date for submission of expression of inteest is 6th Sept. 2017.

-----------------------------------**************************-------------------------------------

Rating Ganesh pandals

30th Aug 2017

గణేష్ పందిళ్ళు వున్న చోట్ల దేవుడి నైర్మాల్యమ ప్రోగు చేయటము విగ్ర హమును పదిల పరచటం ఎంత శ్రద్ధ గా జరుగుతున్నది తెలియ చేయండి . ఈ క్రింది ఆప్షన్స్ లో ఒకటి సెలెక్టు చేసుకుని ఆ విధముగా వ్రాసి SMS చేయండి . a - బాగా లేదు b - ఫరవాలేదు c - బావుంది d - చాలా బావుంది e - అద్భుతం

-----------------------------------**************************-------------------------------------

విదేశాలలో కాలక్షేపం

20th May 2017

భారత దేశం లో ఎంతో మంది తల్లిదండ్రులు వాళ్ళ పిల్లలు పిలిచారని, మనవాళ్ళు, మనవరాళ్లని సాకాలని విదేశాలు ముఖ్యం గా అమెరికా వెళ్లి వస్తూ వుంటారు. అక్కడ ఎలా కాలక్షేపం చేశారండీ అని అడిగితె మాత్రం - 'సమయం వెళ్ళబుచ్చడం చాలా కష్టమండి. అంతా చాలా మెకానికల్ గా ఉంటుంది. ఇక్కడ మనలాగా చుట్టూ ప్రక్కల వాళ్ళు మాట్లాడినట్టు అక్కడ ఎవ్వరు మాట్లాడారు. రోడ్ల మీద కార్లు తప్పితే జనం కనిపించరు' అని చెపుతూ వుంటారు.

పిల్లలకి సాయం చేయటం తో పాటు వాళ్ళకొక ప్రపంచం తయారు చేసుకోవాలని అది లేకపోతె పిల్లల ప్రపంచం లో ఇమడలేమని చెపుతున్నారని మనం తెలుసుకోవటం ఇక్కడ ముఖ్యం.

నిజమే. ఈ విషయం విదేశాలలోనే కాదు, భారత దేశం లోను పెద్ద సమస్యే. ఎంతో కాలం స్వతంత్రం గా బ్రతికి అకస్మాత్తుగా మరొకరి పంచన బ్రతకాలంటే అదొక షాక్ లాగా అనిపిస్తుంది. ఆ మరొకరు స్వంత పిల్లలైనా సరే, చాలామంది ఈ షాక్ కి గురి అవుతారు. నేను గత రెండు నెలలుగా కెనడా లో మా అమ్మాయి ఇంటికి వచ్చి వున్నాను కాబట్టి నాకు ఈ ఆలోచనలు వస్తున్నాయి.

నేనైతే ఇక్కడ సంతోషం గానే వున్నాను. మా అమ్మాయి, అల్లుడు స్నేహం గా వుంటున్నారు. కొత్తగా పుట్టిన వాళ్ళ అబ్బాయి తో ఎంతో చక్కటి కాలక్షేపం. ఇది కాకుండా బయటికి వెళ్లి దగ్గరలో వున్న iskcon గుడికి వెళ్లి రావటం, అలాగే దగ్గరలో వున్న లైబ్రరీ కి వెళ్లి పుస్తకం తెచ్చుకుని చదువుకోవటం, నెట్ఫ్లిక్ లో సినిమాలు, సీరియల్స్ చూడటం, ఇలా జీవితం బిజీ గా గడిచి పోతోంది. ఇంతే కాకుండా ఇస్కకం గుడిలో వాలంటీర్ గా కూడా వాళ్ళ ఆఫీస్ పని చేసిపెట్టగలిగాను. మరి చాలామందికి తోచేది కాదు అంటే ఎలాగో నాకు తెలియటం లేదు.

ఇప్పుడు దాదాపు విదేశాలలోని అన్ని ముఖ్య పట్టణాలలో గుడులు ఉంటున్నాయి. ఆ గుడులు ఎంత కాలక్షేపాన్ని కలిగిస్తాయి అనేది మాత్రం వాటిని నిర్వహించే వారి మీదే ఆధారపడి ఉంటుందనుకోండి. ఈ విషయంలో ఇస్కకం ఒక అడుగు ముందుకే వున్నదని చెప్పుకోక తప్పదు. గుడి దాదాపు ౧౬ గంటలు తెరిచి ఉంటుంది. ప్రొద్దున్న, సాయంత్రం ఆరతి లు జరుగుతూనే ఉంటాయి. వారానికి ఒకసారి విందులు, పండగలకి, పబ్బాలకి - ప్రత్యేక భజనలు, ఆధ్యాత్మిక కథలపై పిల్లల చేత నాటకాలు ఇలా ఎన్నో జరుగుతూ ఉంటాయి. ఇలా చేయటం అన్ని గుడులకి సాధ్యం కాకపోవచ్చు. కానీ వాళ్ళు ఈ 'తాత్కాలిక భక్తులు' అయిన వారి మీద దృష్టి పెట్టక పొతే చాలా కోల్పోతారని నాకు అనిపిస్తుంది.

అలాగే లైబ్రరీలు. మన దేశం లో ఇంకా ఇవి విరివిగా ఉండటం లేదు. టీవీ సీరియల్స్, సినిమాలు అందరి సమయాన్ని కబళించేద్దామని చూస్తున్నట్టున్నాయి. ప్రతి పార్కులోను ఒక గ్రంధాలయం కూడా ఉంటే బావుంటుందని అనిపిస్తుంది. అప్పుడు ప్రతి వాచ్మాన్ దగ్గర ఒక టీవీ కాకుండా ఒక కాలనీ కి ఒక పెద్ద టీవీ లాగా ఉంటే అది కేబుల్ కి కాకుండా నెట్ఫ్లిక్ లాంటి వీడియో లైబ్రరీ ని చూసుకోవటానికి చాలా వెసులుబాటు చేయగలగాలి. ఎలక్ట్రానిక్ మీడియా పుస్తకాలని, వార్తా పత్రికల్ని ఎప్పటికి పూర్తిగా రీప్లేస్ చేయలేదు. ఈ విషయాలు తెలిసిన విజ్ఞులు ఈ గ్రంధాలయాలని నిర్వహించగలిగితే చాలామందికి మళ్ళీ చదివే అలవాటు, వినే అలవాటు తిరిగి అలవడగలదు. ఈ విషయంలో ఎంతైనా విదేశాల వారి సహాయం తీసుకోవటం అవసరం. అన్నీ మనకి తెలుసు అనుకుంటే - మనం చాలా మంచి అలవాట్లని పోగొట్టుకుని సినిమాలు, కేబుల్ టీవీ, మొబైల్స్ మీదే కాలక్షేపానికి ఆధారపడి పోతాము.

మనం, మన పొరుగువారు, మన కోలోనీలు, మన గుడులు, మన పెద్దవారినుంచి నేర్చుకోవాల్సిన మంచి అలవాట్లు పోగొట్టుకునే కంటే వాటిలోని సమయ స్ఫూర్తి ని తెలుసుకుని అనుకరించే విధం గా సమాజంలో ఏర్పాట్లు చేసుకోవటం చాలామందికి ఎంతో ముదావహం అవగలదు.

-----------------------------------**************************-------------------------------------

I dare not dream - but you need annual reviews

31st March 2017 updated on 4th Nov. 2017

I laugh to myself loudly whenever the topic of 'dream' is brought up in my family conversations or among my friends. People can be really stupid, they all talk big but I really wonder if they are speaking the truth. Do they really dream ? Do they get good dreams ? - of great achievements, of heroic deeds of miracles that they believe in or that they can do even ? I doubt very much.

So far, life has not given me much time to dream. Where is the time to dream ??? I fall asleep the moment I get on to bed. I even wonder sometimes how my wife gave birth to my son. Of course I remember few days when I had the desire to make love to her. Now I get tired and have no inclination towards sex though I love my wife very much. She is a great companion. Our son is a very cute kid. Whatever little time I have at home I play with him talk happily with my wife, that is all.

Let me not digress and come back to my dreams subject. Don't think I have enough time to write this story. I'm just thinking aloud and someone is able to understand me well enough to write this story on my behalf.

We are from a small village and I am just one among many children in the joint family. Life was always in a rush - studies in a school initially, a college later; and from then on a rush to get a job. I remember the days vividly when I finished my studies but remained jobless for nearly two years. I was at my worst in those days. Couldn't share my thoughts with anyone. I felt I was worthless. Couldn't even land a small job to repay my eagerly awaiting parents. All they wanted was a word from me first that I landed a decent job with Rs. 10 thousand as salary.

I could finally tell them one day that I got a job with Rs. 15 thousands as my monthly pay. It appeared that they were not too happy about it as this good news came a little too late for them. So, they were in a hurry to get me married. I resisted for one year, but had to yield after that as I was not too happy with my stay in city alone eating in food messes. Was frequently falling ill. So, I got married without being ready for it.

Within one and a half year me and my wife became parents too much to the happiness of my parents as they wanted a grandson. I could make them happy at last.

Now, that my wife has her world with her son and my parents have left me a little alone, I have a little time to think. I perform alright in my office and not looking for fast promotions. I want to know why dreams are important.

But for now, I dare not dream. And that is all !"

- thus wrote one of my employees to me. Yes, dearies you need time to grow up. Experience life one year at a time. Take time out to review your last year with your spouse, family and friends. Office of course takes care of your annual review.

Look at them once in 5 years at least to recollect your works, achievements however small or big they may be. Enjoy yourself.

-----------------------------------**************************-------------------------------------

What is gut ?

11th April 2017

I have already told you that 'dreams are not for me'. Life has been going on normally. I watch television for sometime after coming home. Once in a while I watch cricket matches too. But I never felt like making career as a cricketer or an actor or any artist for that matter. I am a 'support engineer' in my office. I attend service calls of our office equipment. And I'm not too unhappy about receiving around ~10% hike of my salary every year. My familly does not have too many demands of me.

We have been living fairly comfortably.

But then one day, I happened to see a co-worker's daughter being burnt on face by acid. Her lover appeared to have burnt her as she refused to marry him. My co-worker took a few of us home and asked each of us to speak encouraging words to his daughter. He apprised us of her case beforehand itself, cautioned us not to put an uncomfortable face before her. I am the youngest of this group of advisers and really couldn't get ready with my advice for her. I was too stunned on seeing her. They are also a little above average lifestylewaala family like us. She is fashion-loving girl, used to enjoy wearing fashionable dresses. Looked very lively in all her previous photographs. But the acid marks on her face gave such a scar now that she cannot really hide them with any makeup. She necessarily has to go for plastic surgery but that needs a lot of money. She studied well and was also doing a job earlier; so I felt that she could take personal loan from a bank for getting the plastic surgery done.

All my other colleagues told her to go for a teacher career, marry a teacher and settle down in life without worrying about anything else.

But my advice was a little different. I was myself surprised that I gave her such an advice. I told her - 'Deviji, you have to get back to your earlier self first; so definitely get a job first, take a personal loan from a nationalised bank and go for plastic surgery; now our country has many famous surgeons who can do this very well. Then you can change for a better job and pay off your loans. Then and then only think of marriage; do not worry about marriage until then. You could be around 35 years of age by then. It doesn't matter. I will help you in all these challenges. I will guide you. You choose what you want to be - a film or TV actress; or a fashion icon ? or a Yoga teacher ? or a Nutritionist ? or an advisor for youngsters in health matters ? Choose and let us work it out. Please do not think of the accident or that fanatic lover even for a second any more. You have a right to your choice career in life'.

She, her family and even my colleagues were all thoroughly moved and even impressed by my advice. They of course heckeled me later on whether I could really help her or not. But, something in my mind made me utter those words. I made a commitment in my mind that I will help her.

Is this called gut ? I don't know.

-----------------------------------**************************-------------------------------------

What is there about me ?

11th April 2017

In this old age, I have become lonely. My wife passed away leaving me to my plight ten years ago. While we were all in a joint family we used to live in a palatial bungalow in a small village. We had lots of very fertile land, a small temple with lots of helpers working for us from the village. We are two brothers each of us having a large family of our own but stayed together in this bungalow with our growing families.

I looked after all the accountancy work of the fields, temple and used to manage the revenue vs expenditure challenges. My elder brother never helped me in these management matters; but to make matters complex, he used to shout at the workers a lot. I was the one pacifying all of them whenever workers complained. Very rarely I used to go back to my brother urging him not to get enraged for small things and also advised him to control his temper for the betterment of all family members. He just used to brush me away naming me a 'good-for-nothing-fellow'.

As the time passed, we got separated, children have all got settled in big cities and my wife also expired. I am now living with my eldest son and once in a while I go to my eldest daughter's place in nearby city. Life has become so dull for me now that I hardly feel like getting up from bed. But living in these small houses in a city has its advantages. I do not like to set a bad example to my grandsons and granddaughters. So, I get up a little earlier than them, do my routine work fast, and get down to reading sthothras and then the newspaper. I enjoy the coffee given by my caretakers and then look forward to hot meals between 10 am to 11 am.

But the best of all, I enjoy my 'nasyam' a lot. I have a small 'dibba' in my pocket that is filled with 'nasyam' powder. I apply it into both of my nostrils two times a day and enjoy a free happy path of air into my lungs. It is such a relief to have clean and clear nostrils in this old age. What I never realised was that this used to leave a small black puddle under my nose until my grand daughter complained about it. She used to ask me to wipe it out with my handkerchief. Both of us used to interact very well over sthothra competitions. She used to by heart them and I used to help her recite them back to me. I also used to take her help in purchasing 'nasyam' powder every now and then by giving her some money. She used to obediently go, purchase it and bring the nasyam-filled-dibba back to me. Sometimes, whenever I did not close the dibba properly, the black powder used to fall in my shirt pocket and used to make it appear dirty.

Alas, it is old age and I cannot be worried about such small mistakes. Whenever I had energy I used to go with my grand daughter to the nearby park to listen to the evening 'local news' played by the park authorities. I used to chat with other elders present at that time all of us watching the children play happily in the park.

Though I managed accounts of several lakhs of property in my hay days, what is there to write much about me other than these small pleasures now ?

-----------------------------------**************************-------------------------------------